1. Πως προέκυψε το υπερπλεόνασμα από το οποίο έδωσαν «μέρισμα»;

Από την υπερφορολόγηση και τη στάση πληρωμών. Το «υπερπλεόνασμα» δεν είναι αποτέλεσμα της «υπεραπόδοσης» της οικονομίας αλλά συνέπεια της υπερφορολόγησης. Εξοντωτικοί έμμεσοι και άμεσοι φόροι, τέλη, κρατήσεις και μη ανταποδοτικές ασφαλιστικών εισφορών οδήγησαν σε περισσότερα έσοδα από αυτά που ζητούσε η τρόικα.

Δεν πήγε δηλαδή η οικονομία ξαφνικά καλά και κατά συνέπεια μπορούμε όλοι να μοιραστούμε την επιτυχία. Αντίθετα, έχει διορθωθεί προς τα κάτω τρεις φορές ο αρχικός στόχος για ανάπτυξη το 2017.

Επιπλέον, στην προσπάθεια για υπερπλεόνασμα, έπαψαν να εκδίδουν συντάξεις και να πληρώνουν τα χρέη του Δημοσίου προς πολίτες και επιχειρήσεις. Η καθυστέρηση στην έκδοση συντάξεων είναι ντροπιαστική και τα χρέη του Δημοσίου προς ιδιώτες έχουν μέσα σε 2.5 χρόνια ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έχουν αυξηθεί κατά 51.9%.

Συνολικά για κάθε 10 ευρώ που πήρε από τους φορολογούμενους ο κ. Τσίπρας, επιστρέφει 1 ευρώ για τις γιορτές, το οποίο θα ζητήσει πίσω τον Ιανουάριο διότι στον Προϋπολογισμό του 2018 έχουν προστεθεί 1,9 δισ. ευρώ νέα μέτρα.

2. Αυτά που επιστρέφουν είναι ελάχιστα, σε σχέση με όσα πήραν.

Η Κυβέρνηση επιστρέφει μόλις 720 εκατ. ευρώ από τα 14,5 δισ. ευρώ που έχει στόχο να εισπράξει μέσω της υπερφορολόγησης. Όχι μόνο της «μεσαίας τάξης», όπως υποκριτικά ισχυρίζεται η Κυβέρνηση προκειμένου να υποδυθεί το Ρομπέν των φτωχών -που τα παίρνει από όσους έχουν και τα δίνει σε όσους δεν έχουν, αλλά όλων.

Οι φτωχοί και οι άνεργοι στην Ελλάδα, έχουν υπερφορολογηθεί το ίδιο σκληρά με τη «μεσαία τάξη», μέσω της αύξησης δεκάδων έμμεσων φόρων, όπως για παράδειγμα ο ΦΠΑ. Από αυτό το είδος της φορολόγησης, δε μπορείς να γλιτώσεις με τίποτα, διότι είναι ταυτισμένος με την καθημερινότητα σου. Δεν αγοράζουν άλλωστε καθημερινά γάλα, αλεύρι και μακαρόνια, μόνο οι πλούσιοι. Αγοράζουμε όλοι.

3. Είναι βιώσιμο; Θα δώσουν και του χρόνου πλεόνασμα;

Είναι εξαιρετικά απίθανο να μπορούν να δώσουν πλεόνασμα του χρόνου, αν είναι ακόμα στην Κυβέρνηση. Ο κ. Τσίπρας έχει συμφωνήσει πως το 2018 το ελληνικό κράτος οφείλει να αποδώσει πρωτογενές πλεόνασμα στον προϋπολογισμού ύψους 3,5% ΑΕΠ και στο προσχέδιο του Προϋπολογισμό του 2018 έχει εγγραφεί ότι στόχος είναι ένα πλεόνασμα 3,57%.

Αυτό σημαίνει πως δεν υπάρχει περιθώριο για την παραμικρή αστοχία, η εισπραξιμότητα των φόρων πρέπει να πιάσει το μέγιστο και προφανώς δεν αφήνεται κανένα περιθώριο για νέο «κοινωνικό μέρισμα». Μέχρι σήμερα, τα δημόσια έσοδα είναι 2.8 δισ. εκτός στόχων, διότι η φοροδοτική ικανότητα των πολιτών έχει εξαντληθεί. Αυτό σημαίνει πως ήδη οι στόχοι του 2018 υπονομεύονται, κάτι που καθιστά απίθανη τη χορήγηση κοινωνικού μερίσματος τον επόμενο χρόνο.

4. Τι θα έκανε η ΝΔ στη θέση του ΣΥΡΙΖΑ;

Η Νέα Δημοκρατία και ο Πρόεδρος της Κ.Μητσοτάκης κατέθεσαν έγκαιρα εναλλακτική πρόταση, προκειμένου να μοιραστεί δίκαια η υπεραπόδοση των φορολογικών εσόδων. Πιο συγκεκριμένα, πρότειναν:

α) Χορήγηση εφάπαξ βοηθήματος σε περίπου 490.000 μακροχρόνια ανέργους
β) Κλιμακωτή μείωση του ΕΝΦΙΑ για 6,3 εκατ. πολίτες μας (30% για ΕΝΦΙΑ μέχρι 500€,20% για ΕΝΦΙΑ από 501 μέχρι 1.500€ και 10% για ΕΝΦΙΑ πάνω από 1.501€). Δίκαια δηλαδή προς όλους όσους επωμίστηκαν τα βάρη.
γ) Το υπόλοιπο ποσό θα κατευθύνονταν στην αποπληρωμή ληξιπρόθεσμων οφειλών στην πραγματική οικονομία, από την οποία ζουν χιλιάδες εργαζόμενοι και θα δίνονταν έμφαση στην απονομή συντάξεων, που σήμερα καθυστερούν.

5. Τι πραγματικά έκανε η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ;

Χορήγησε το κοινωνικό μέρισμα ως επίδομα ψήφου, ελπίζοντας ότι ο κόσμος θα παραμυθιαστεί. Με την πολιτική της, οδηγεί σταθερά προς τη φτώχεια ακόμα περισσότερους. Αντί να δημιουργεί τις συνθήκες για βελτίωση της καθημερινότητας, αναδιανέμει τη φτώχεια και τη συντηρεί μέσα από επιδοματική πολιτική. Αν θέλεις να κάνεις τη ζωή ενός ανθρώπου καλύτερη, αντί να του δώσεις χαρτζιλίκι 250 ευρώ τα Χριστούγεννα, βρες του μια δουλειά. Δημιούργησε τις συνθήκες για να ανοίξουν περισσότερες δουλειές. Ξεμπλόκαρε το Ελληνικό, πλήρωσε τα ληξιπρόθεσμα στις χιλιάδες επιχειρήσεις, χρησιμοποίησε επιτέλους το ΕΣΠΑ που βαλτώνει.

6. Γιατί το κάνουν αυτό ο ΣΥΡΙΖΑ και οι ΑΝΕΛ;

Διότι ο ΣΥΡΙΖΑ ζει από τις κοινωνικές διαιρέσεις. Εξυπηρετείται εκλογικά να υπάρχουν φτωχοί, για να μπορεί να είναι ο κατά φαντασία υπερασπιστής τους, πολώνοντας το κλίμα με όσους ζουν καλύτερα.

Τους εξυπηρετεί να υπάρχουν φτωχοί και επενδύουν στο διχασμό σε κοινωνικές τάξεις. Ήδη, μόνο στα 2.5 χρόνια ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ τα ιδιωτικά χρέη προς το Δημόσιο έχουν αυξηθεί κατά σχεδόν 25%.

Διαιρούν συνεπώς, ώστε να έχουν λόγο ύπαρξης. Επιδιώκουν την επιδοματική πολιτική, διότι αν ο πολίτης έχει δουλειά, δε θα εξαρτάται από το ταπεινωτικό χαρτζιλίκι του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ. Θα μπορεί να τα βγάλει πέρα μόνος του και να καλύπτει τις υποχρεώσεις του.

Δουλειά του κράτους, δεν είναι να δίνει επιδόματα. Δουλειά του κράτους είναι να προσφέρει ίσες ευκαιρίες και να δημιουργεί τις συνθήκες για περισσότερες δουλειές. Συνθήκες για δίκαιη ανάπτυξη και κοινωνική δικαιοσύνη. Και την ελευθερία στον κάθε πολίτη να διεκδικήσει μια αξιοπρεπή δουλειά, που θα του προσφέρει πλούτο.

The post Έξι άβολες αλήθειες για το κοινωνικό μέρισμα. appeared first on Νίκος Λυσιγάκης.

Και δεν είναι μόνο αυτοί. Υπάρχουν και εκείνοι που μπορεί τώρα να τα βγάζουν πέρα, αλλά ακούν για μεταρρυθμίσεις και φοβούνται για τη δουλειά τους. Τους κυριεύει ένα άγχος για το μέλλον.

Όλοι αυτοί οι άνθρωποι, θα χαρούν όταν λάβουν το κοινωνικό μέρισμα που θα μοιράσει η Κυβέρνηση· και θα σπεύσουν μ’ αυτό να κάνουν Χριστούγεννα… Μπορεί να τους κακολογήσει κανείς; Προφανώς, όχι. Και οι ίδιοι καταλαβαίνουν πια, πως η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, μέσα από τη φορολογία, τους πήρε πέντε και ως αντίδωρο τους επιστρέφει το ένα. Μόνο το 2016 άλλωστε, κάθε οικογένεια έχασε 653 ευρώ κατά μέσο όρο.

Οι συμπολίτες μας όμως αυτοί, είναι οι πιο ευάλωτοι.

Δεν κατανοούν τι είναι το πρωτόγεννες πλεόνασμα, το taxibeat ή η πτώση θέσεων στο δείκτη doing business. Ξέρουν μόνο ότι δουλεύουν οκτάωρο και πληρώνονται για τετράωρο. Ότι ξενύχτησαν πολλά βράδια από την αγωνία μέχρι να μπουν με  8μηνο στο Δήμο. Νιώθουν -στα μισά του μήνα- άδεια την τσέπη τους και όταν θυμώνουν, τα βάζουν με αυτούς που χρεοκόπησαν τη χώρα, έστω και αν το έκαναν με τη δική τους ψήφο. Μάλιστα, αδυνατώντας να κατανοήσουν τους μηχανισμούς προπαγάνδας, αναπαράγουν πολλές φορές εν αγνοία τους fake news ή απλοϊκές λύσεις… και απέναντι στο χλευασμό για τις επιλογές τους, αντιδρούν ως κοινωνικά outsiders.

Ακριβώς αυτοί οι άνθρωποι είναι αυτοί που εκλογικά στοχεύει ο κ. Τσίπρας. Σκληρό πολιτικό ον ο ίδιος, επενδύει στη διαίρεση και στη διάλυση της κοινωνικής συνοχής για να κάνει επιδοματική πολιτική σε εκείνους που τα έχασαν όλα.

Δηλαδή τι νομίζατε; Ότι τρελάθηκαν ξαφνικά ο κ. Τσακαλώτος και ο κ. Χουλιαράκης και άρχισαν να απολογούνται για τις αδικίες στη μεσαία τάξη; Όχι βέβαια. Απλά επανέλαβαν το μήνυμα προς το κοινό που τους ενδιαφέρει: «υπερφορολογήσαμε εκείνους που έχουν ακόμα, για να τα επιστρέψουμε σε σας που δεν ανήκετε στις ελίτ των βολεμένων» διαβάζει κανείς ανάμεσα στις γραμμές των δηλώσεων τους. Έστω και αν «βολεμένος» για αυτούς είναι ακόμα και όποιος μπορεί να κάνει δυο δουλειές για να τα βγάλει πέρα.

Το κρίσιμο όμως πια, δεν είναι μόνο τι κάνει ο κ. Τσίπρας, αλλά και ποιος άλλος μιλάει πραγματικά σ’ αυτούς τους ανθρώπους.

Ποιος τους εξηγεί απλά, καθημερινά και ποιος νιώθουν ότι τους συμμερίζεται. Η Νέα Δημοκρατία εκ των πραγμάτων είχε πάντοτε λαϊκή βάση. Ήταν η εθνική παράταξη του δάσκαλου, του στρατιωτικού, του ελεύθερου επαγγελματία που δουλεύει επτά ημέρες για να μπορέσει να πληρώσει τα φροντιστήρια των παιδιών του, του αυτοδημιούργητου αλλά ήταν και του αστού. Οι εκπρόσωποι της λοιπόν, οφείλουν να καλύπτουν αυθεντικά όλο αυτό το φάσμα.

Όμως, η Παράταξη αυτή, που γεννήθηκε ως ο φορέας στον «οποίο οι ολιγώτεροι και οι επώνυμοι καθοδηγούν αντί να καταδημαγωγούν» έχει μια μεγαλύτερη υποχρέωση σήμερα. Να λογοδοτεί και να εξηγεί. Όσοι έχουν δημόσια επιρροή αλλά και τη γνώση να κατανοούν το σημερινό πολύπλοκο περιβάλλον, έχουν την υποχρέωση πια να εξηγούν στοιχειωδώς και με υπομονή, τις πολιτικές σ’ αυτούς που δε μπορούν να ακολουθήσουν. Όσο αφήνουμε ανθρώπους σε άγχος και σύγχυση, τόσο περισσότερο ευάλωτους τους κάνουμε στο λαϊκισμό, την παραπληροφόρηση και τις διαθέσεις του κ. Τσιπρα. Είναι αναγκαίο συνεπώς, να εξηγήσουμε και στον τελευταίο, πως η Κυβέρνηση του Κ.Μητσοτάκη, θα είναι πάνω από όλα μια δίκαιη και ορθολογική κυβέρνηση.

Σε έναν άνθρωπο που φοβάται για τη δουλειά του, είναι μάταιο να επαναλαμβάνουμε μόνο δυσνόητες οικονομικές αναλύσεις. Αυτά αφορούν ένα πολύ συγκεκριμένο κοινό. Σήμερα έχουμε ανάγκη όλους τους Έλληνες για να κάνουμε την Ελλάδα ξανά ένα Έθνος. Αυτή θα είναι η πραγματική κοινωνική συμμαχία και όχι τα επικοινωνιακά ευφυολογήματα που υποκρύπτουν άλλες σκοπιμότητες.

Η χώρα πια, δεν αντέχει άλλο κοινωνικό διχασμό. Ζούμε την εποχή του φθόνου για την επιτυχία του άλλου και αυτό υπονομεύει το μέλλον όλων μας. Πρέπει, εδώ και τώρα, να στραφούμε σ’ αυτούς τους ανθρώπους. Να προτείνουμε λύσεις στα προβλήματα τους και να νιώσουμε την καθημερινότητα τους. Δεν αρκεί να τους προτάσσουμε μόνο βιογραφικά. Χρειάζεται να βάλουμε στο τραπέζι μας, ισότιμο και συνομιλητή μας, αυτόν που ξυπνάει το πρωί για να ρίξει δίχτυα για να μπορέσει να ταΐσει την οικογένεια του. Και το δάσκαλο που παρά τις περικοπές υπηρετεί με σεβασμό το λειτούργημα του.

Μόνο μαζί τους, μπορούμε να τα καταφέρουμε.

The post Υπάρχουν και φτωχοί σ’ αυτή τη χώρα. appeared first on Νίκος Λυσιγάκης.