O Trump δεν ήταν για γέλια.

Όταν το 1992, ο campaign strategist James Carville έδωσε εντολή τα αναρτηθούν παντού τα τρία βασικά μηνύματα της καμπάνιας του Bill Clinton, ώστε να υπάρχει πειθαρχία σε κάθε ενέργεια, μάλλον δε φανταζόταν τι θα συμβεί. Το “(it’s) the economy stupid” βγήκε από τις κλειστές πόρτες της εκστρατείας και έγινε παγκόσμιος τρόπος σκέψης.

Η πεποίθηση πως αν η οικονομία πηγαίνει καλά, τότε και οι πολίτες θα είναι ευτυχισμένοι, κυριάρχησε σχεδόν οριζόντια σε κάθε πολιτικό σύστημα. Σε τέτοιο βαθμό, που σε πολλές χώρες σαν τη δική μας, αυτό συνέβη εις βάρος των μελλοντικών γενεών μέσα από την ανάπτυξη διά των ελλειμμάτων. Διαβάστε περισσότερα “O Trump δεν ήταν για γέλια.”

Τεχνητή μυωπία.

Ηνωμένο Βασίλειο, Καναδάς, Κίνα, Δανία, Φινλανδία, Γαλλία, Ινδία, Ιταλία, Ιαπωνία, Μεξικό, Σιγκαπούρη, Ν.Κορέα, Ταϊβάν, ΗΑΕ, Σουηδία, Δανία, Νορβηγία, Ισλανδία, Εσθονία, Λετονία, Λιθουανία, Κένυα.


Την ώρα που το ένα μετά το άλλο, τα κράτη διατυπώνουν στρατηγικές για τη μετάβαση στη εποχή της Τεχνητής Νοημοσύνης, εμείς ακούμε πράγματα που μυρίζουν ναφθαλίνη. Κανένα όραμα, κανένα άλμα στο μέλλον. Πολιτική μυωπία. Διαβάστε περισσότερα “Τεχνητή μυωπία.”

Γιατί δεν έγινε ηγέτης.

Ο Αλέξης Τσίπρας επιστρέφοντας άρον άρον από τη Βοσνία, είχε την ευκαιρία να γράψει την ιστορία, διαφορετικά.

Αν αντί για εκείνο το φιάσκο της ζωντανής καφενειακής ενημέρωσης στο Κέντρο Επιχειρήσεων της Πυροσβεστικής· έκανε μια σεμνή δήλωση για την τραγωδία και την επόμενη ημέρα πήγαινε στο Μάτι και τη Ραφήνα· αγκάλιαζε τα θύματα και έπαιρνε τα κεφάλια όσων έφταιξαν, σήμερα θα ήταν πιθανώς κερδισμένος. Οι κρίσεις, οι οποίες προκαλούνται από φυσικές καταστροφές, συνήθως λειτουργούν υπέρ της ηγεσίας, εφ’ όσον αυτή δείξει αντανακλαστικά και επιμείνει να λειτουργεί με βάση μια προϋπόθεση: Την αλήθεια. Διαβάστε περισσότερα “Γιατί δεν έγινε ηγέτης.”

Γιατί παίζουν με τους αριθμούς;

Προφανώς, στη Ραφήνα και το Μάτι το βράδυ της Δευτέρας δε συνέβη πόλεμος. Όμως η κατάσταση που περιγράφουν οι επιζώντες και οι συνέπειες της καταστροφής, είναι ότι πιο κοντά σε πόλεμο έχει ζήσει κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας τις τελευταίες δεκαετίες.

Το 1971, προσπαθώντας να βρει μια συσχέτιση μεταξύ των νεκρών στα πεδία της μάχης και της στήριξης στους χειρισμούς της αμερικανικής Κυβέρνησης, ο John Mueller διατύπωσε το “body back syndrome”, το “σύνδρομο του ανθρώπινου σάκου” στα ελληνικά. Στόχος του ήταν να περιγράψει το πως οι πολεμικές απώλειες των Αμερικανών στην Κορέα και το Βιετνάμ, επηρέαζαν τα ποσοστά αποδοχής της αμερικανικής ηγεσίας. Διαβάστε περισσότερα “Γιατί παίζουν με τους αριθμούς;”

Αντισταθμιστικά για το μεταναστευτικό

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες (UNHCR) στο τέλος του 2017 ζούσαν στην Ε.Ε. περίπου 22,3 εκατ. μετανάστες, αποτελώντας περίπου το 0,45% του συνολικού πληθυσμού της Ευρώπης.

Την ίδια ώρα, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία σε Μυτιλήνη, Σάμο, Χίο, Κω και Λέρο βρίσκονται εγκλωβισμένοι 17.771 μετανάστες, σε περιοχές που αθροιστικά ζουν 211.215 Έλληνες. Δηλαδή, ο συνολικός αριθμός των μεταναστών, αποτελεί αισίως το 8.4% του ντόπιου πληθυσμού, οι οποίοι είδαν τις ζωές τους να μεταβάλλονται βίαια και την καθημερινότητα τους να αλλάζει δραματικά. Διαβάστε περισσότερα “Αντισταθμιστικά για το μεταναστευτικό”

Να ρίξουμε το τείχος.

Αν θυμάμαι καλά ήταν Δευτέρα, όταν ξαφνικά στο εταιρικό email που χρησιμοποιούσα είχε γρήγορα 3-4 ειδοποιήσεις από σχόλια συναδέλφων σε ομαδική συνομιλία. “Nikos, what do you say about this” ήταν ο τίτλος και είχε στο περιεχόμενο μονάχα ένα linκ.
 
Οδηγούσε στο περιβόητο εξώφυλλο του γερμανικού περιοδικού Focus με το υψωμένο δάχτυλο της Αφροδίτης της Μήλου, το οποίο μέχρι το απόγευμα είχε γεμίσει όλο το monitoring report που ετοίμαζα. Παρ’ ότι ήταν εξαιρετικά παιδιά όλοι, μπορεί στιγμιαία να τους έβρισα μέσα μου. Ένιωσα τέτοια ντροπή από το χαβαλέ που έκαναν για τη χώρα μου, που δε θυμάμαι όμοια της να έχω ξαναζήσει.

Διαβάστε περισσότερα “Να ρίξουμε το τείχος.”

Πως φτάσαμε ως εδώ.

Στο βιβλίο του «Καθρέφτες», ο Eduardo Galeano αναφέρει τον μύθο (;) που θέλει τον Winston Churchill να επινόησε την Ιορδανία «κάπου στις 4.30, ένα απόγευμα της Άνοιξης» του 1921, μετά από κάποιο από τα αλκοολούχα «γεύματα» του.

Ανεξάρτητα από το αν πρόκειται για φαντασιακό γεγονός ή πραγματικότητα, ουδείς αμφισβητεί πως ο Βρετανός statesman, ως Υπουργός Αποικιών σχεδίασε το χάρτη της Μέσης Ανατολής σύμφωνα με τα βρετανικά συμφέροντα, ώστε να ικανοποιηθούν οι ηγέτες-σύμμαχοι των φυλών Saud και Qureshi. Έτσι, κυριολεκτικά επινοήθηκε η χώρα που ονομάστηκε Σαουδική Αραβία, αλλά και η σημερινή Ιορδανία. Αντίστοιχα, οι Γάλλοι «αναγκάστηναν» να επινοήσουν το Λίβανο, αναζητώντας μάλιστα εθνικό σύμβολο στα γειτονικά βουνά καθώς δεν υπήρχε οτιδήποτε συνεκτικό μεταξύ των εθνοτικών ομάδων της περιοχής. Διαβάστε περισσότερα “Πως φτάσαμε ως εδώ.”

Το ρωσικό Sputnik αρχίζει να μιλά… ελληνικά

Την περασμένη εβδομάδα δημοσιεύθηκε στον ελληνικό Τύπο η είδηση, πως η ρωσική ειδησεογραφική πλατφόρμα Sputnik δημιουργεί ελληνικό τμήμα. Πρόκειται για την ψηφιακή εκδοχή του κρατικού ειδησεογραφικού πρακτορείου Rossiya Segodnya, η οποία έχει μπει στο στόχαστρο πολλών κυβερνήσεων, που την κατηγορούν ευθέως για διασπορά ψευδών ειδήσεων.

Το Sputnik, ιδρύθηκε το 2014 και μαζί με το επίσης κρατικό τηλεοπτικό δίκτο Russia Today, έχουν παρουσία σε 100 χώρες, παράγουν περιεχόμενο σε 30 γλώσσες. Με βασικό μότο το «λέει, όσα δε λέγονται», έχει προλάβει στο σύντομο βίο του να χαρακτηριστεί από τις αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες ως «μηχανή προπαγάνδας» της ρωσικής κυβέρνησης, επιχειρώντας να εκμεταλλευτεί το αυξανόμενο κλίμα αμφισβήτησης των παραδοσιακών Μέσων. Διαβάστε περισσότερα “Το ρωσικό Sputnik αρχίζει να μιλά… ελληνικά”

Μια στρατηγική εθνικής επιβίωσης. 

Ελλάδα και Τουρκία το 1996, βρέθηκαν κοντά σε μια πολεμική σύρραξη, έχοντας ελεγχόμενη διαφορά στο επίπεδο ισχύος. Παρ’ όλα αυτά, από την υπόθεση των Ιμίων, η χώρα μας βγήκε τραυματισμένη. 22 χρόνια μετά, εμείς συνεχίζουμε να θρηνούμε πιλότους και να δαπανούμε τεράστια ποσά για αναχαιτίσεις σ’ ένα «πόλεμο φθοράς». Την ίδια ώρα, το ναυτικό της γειτονικής χώρας δοκιμάζει πάνω από τα ελληνικά νησιά, τα πρώτα μη επανδρωμένα αεροσκαφών (UAV) -τουρκικής κατασκευής- τα οποία μελλοντικά θα φέρουν και οπλισμό. Διαβάστε περισσότερα “Μια στρατηγική εθνικής επιβίωσης. “

Δημοκρατία στην εποχή των millennials

“Φίλε, θα σου είμαι ειλικρινής. Είμαι εδώ, επειδή ανήκω σε πολιτικό κόμμα, όμως πολλές φορές μου τη σπάει. Υπάρχουν άνθρωποι εκεί πέρα που δεν έχουν καμία επαφή με όσα ζούμε. Εγώ είμαι γραφίστας, δε φοράω έτσι και αλλιώς κοστούμια, όμως κάθομαι συχνά δίπλα σε άλλους τύπους με ακριβά κοστούμια που μιλούν για start ups και social media campaigns, έχουν καλά αμάξια και χαλάνε σε μια νύχτα όσα παίρνω εγώ σε μια βδομάδα.

Την ίδια ώρα, ο αδερφός μου εκεί έξω δουλεύει για 350 ευρώ στην Uber. Το πουκάμισο του είναι φθαρμένο και φοράει πουλόβερ από πάνω για να μη φαίνεται. Πως είναι δυνατόν λοιπόν να μη θυμώνει μαζί τους όταν τους βλέπει στην τηλεόραση; Και θυμώνει και μαζί μου, που ασχολούμαι με όλους αυτούς. Αλλά πως θα γίνει… Αν δεν ανακατευθούμε μερικοί συνηθισμένοι άνθρωποι με την πολιτική, όλο αυτό θα συνεχίσει να είναι εις βάρος μας”. Διαβάστε περισσότερα “Δημοκρατία στην εποχή των millennials”